W kwietniu 1928 został przeniesiony do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 15 maja 1931 został przeniesiony do 7 Pułku Artylerii Lekkiej w Częstochowie na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W grudniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, a z dniem 30 kwietnia 1932 przeniesiony w stan spoczynku. 10 czerwca 1932 otrzymał posadę urzędnika kontraktowego w Starostwie Sokólskim.

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. 25 czerwca 1938 na posiedzeniu Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucono wniosek o przyznanie mu tego odznaczenia. Mieszkał wówczas w Warszawie przy ul. Zajączka 32.

W okresie międzywojennym udzielał się społecznie. Był komendantem powiatowym w Związku Rezerwistów RP, a także sekretarzem zarządu powiatowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.