W wyniku tego przedsięwzięcia obalona została definitywnie teoria Terra Australis Incognita, według której na południu miał istnieć duży, nadający się do zamieszkania kontynent.
Forster pod kierunkiem ojca podjął najpierw badania świata zwierząt i roślin mórz południowych, głównie zajmując się rysowaniem przedstawicieli tych królestw. Jednak Georg rozwijał swoje własne zainteresowania, które doprowadziły do zupełnie niezależnych studiów z dziedziny geografii porównawczej i etnologii. Szybko nauczył się języków wysp Polinezji. Jego opisy ludzi z tamtego rejonu są cenione po dziś dzień, gdyż ukazują one wysiłki Forstera, aby opisać miejscowych z empatią, sympatią i w dużym stopniu bez zachodnich, chrześcijańskich uprzedzeń. Jednocześnie opisy te nie zawierają idealizacji stanu „szlachetnej dzikości”Erwin H. Ackerknecht, George Forster, Alexander von Humboldt, and Ethnology, w: Isis, University of Chicago Press, tom. 46, nr 2, s. 83–95 (ang.)..