Algorytm LZ77 wypisuje na wyjście trójki nawet wtedy, gdy trójka ma większą długość niż opisywaną przez nią ciąg. Algorytm LZSS wypisuje na wyjście tylko pary ale bierze przy tym pod uwagę fakt, czy para nie zajmuje więcej bitów niż opisywany przez nią ciąg symboli. Jeśli kodowany ciąg jest dłuższy niż para, wówczas opłaca się wypisać na wyjście parę, w przeciwnym razie na wyjście wypisywany jest tylko pierwszy symbol z bufora wejściowego W celu odróżnienia symbolu od pary, poprzedza się je pojedynczym bitem: (0, ), (1, ).
Formalnie algorytm kompresji przebiega następująco:
Wypełnij słownik pierwszym symbolem, wypisz ten symbol na wyjście; wypełnij bufor wejściowy pierwszymi symbolami wejściowymi. Dopóki w buforze wejściowym są dane: Wyszukaj w słowniku najdłuższy podciąg równy początkowi bufora wejściowego – wynikiem są liczby i Jeśli rozmiar pary ( ) jest mniejszy od rozmiaru znalezionego podciągu, zapisz na wyjście trójkę (1,), przesuń cały bufor o pozycji w lewo i wprowadź do bufora wejściowego tyle samo kolejnych symboli. W przeciwnym razie wypisz na wyjście parę (0, ), przesuń cały bufor o 1 pozycję w lewo i wprowadź do bufora wejściowego kolejny symbol wejściowy.