Wstąpiła do harcerstwa prawdopodobnie w 1920 roku (bądź w 1919 roku), we wrześniu 1920 roku uczestniczyła w kursie kierowników harcerskich w Patoce, podczas którego prawdopodobnie złożyła przyrzeczenie harcerskie. Współpracowała z pismem „Harcerz Śląski”. 8 kwietnia 1921 roku objęła kierownictwo harcerskiej Sekcji Żeńskiej. Organizowała kursy dla zastępowych w Czarnym Lesie, a w bytomskim Hotelu Lomnitz szkoliła sanitariuszki. Współorganizowała oddział harcerzy, którzy brali udział w bitwie pod Łabędami. Podczas III powstania śląskiego działała jako kurierka i sanitariuszka. Od 28 lipca do 28 sierpnia 1921 roku brała udział w kursie dla instruktorek w Rydzynie, zorganizowanym przez Główną Kwaterę Harcerek. W grudniu 1921 roku przeprowadziła się do Katowic. W 1922 roku została mianowana komendantką Górnośląskiego Oddziału Męskiego (piastowała stanowisko do 1928 roku) przez Naczelnictwo Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP) oraz pierwszą komendantką Śląskiej Chorągwi Harcerek, którą pozostała do 1926 roku. W 1927 roku została przewodniczącą Zarządu Oddziału Śląskiego ZHP, zrezygnowała z tego stanowiska w 1935 roku (lub do 1934 roku) ze względów rodzinnych, pozostała jednak czynnym członkiem ZHP. Od lipca 1922 do 1939 roku pracowała w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim (w gmachu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego).