Klasyfikacja dialektów Najszerzej uznawana systematyka dialektów języka romani opiera się na pracach , które zostały opublikowane w 1982 roku. Podstawą zaproponowanego przez niego podziału jest historyczny rozwój izoglos w języku romskim. Courthiade skupił się na cechach dystynktywnych, odróżniających kolejne warstwy ekspansji terytorialnej i przyjął jako kryteria wyróżniające określone zmiany fonologiczne i gramatyczne. Odtworzył zatem metodą porównawczą strukturę wczesnego języka romani, odpowiadającą XII-wiecznym dialektom romskim z obszaru Anatolii. Następnie podzielił współcześnie używane dialekty pod względem stopnia ich podobieństwa do owego prajęzyka na trzy warstwy, z których trzecia reprezentuje dialekty lingwistycznie najbardziej oddalone. Pogadialekty stanowią niejako czwartą, dodatkową warstwę.
Tabela przedstawia różnice między trzema głównymi warstwami: Warstwa 1 Warstwa 2 Warstwa 3 phirdom, phirdyom phirdyum, phirjum phirdem phirdem guglipe(n)/guglipa guglibe(n)/gugliba guglipe(n)/guglipa guglibe(n)/gugliba guglimos pani khoni
kuni pai, payi khoi, khoyi
kui, kuyi pai, payi khoi, khoyi
kui, kuyi čhib šib šib jeno ženo ženopopo/maimai