Juli 1925, Heft 30, s. 418. Pod koniec lat 20. ulice w Braniewie wzbogaciły się o słupy i linie energetyczne i telegraficzne, a nadto zostały oświetlone w nocy latarniami elektrycznymi, zastępującymi dotychczasowe gazoweSzukaj w archiwach Braunsberg, Stadtverwaltung, scany 63–72. Wzorowe zarządzanie spółką przez inż. Pudora sprawiło, iż było to przedsiębiorstwo pozbawione długów, posiadające doskonale rozbudowaną infrastrukturę. Majątek Überlandzentrale des Kreises Braunsberg szacowany był na ok. 2,5 mln marek, nadto był to dostawca prądu o najniższych stawkach w całych Niemczech.
Elektrownia wodna w Braniewie funkcjonowała do roku 1945, tj. do przetoczenia się przez miasto frontu Armii Czerwonej. Prawdopodobnie to opuszczający miasto Niemcy doprowadzili, poprzez zdetonowanie materiałów wybuchowych, do zniszczenia pomieszczeń rozdzielni transformatora. Zniszczone zostało również wyposażenie siłowni, dwa generatory prądu oraz częściowo zniszczona turbina hydrozespołu nr 2. Zniszczony był też dach elektrowni i ściany hali maszyn. Ściana elektrowni przy górnym kanale zawaliła się i runęła na zasuwy wlotów do komór turbinowych, doprowadzając do ich uszkodzenia. Natomiast zasuwy zamknięć od dolnego biegu wody, a także filar i przyczółki zniszczyła detonacja podłożonego ładunku wybuchowego.