Zmieniła się nieco architektura okrętu i nadbudówki dziobowej (miejsce uskoku burt uległo przesunięciu w kierunku rufy, na ok. 2/3 długości okrętu). Na próbach osiągnął moc maksymalną siłowni 60.000 KM i znaczną prędkość 34,5 w.
Służba Położenie stępki miało miejsce 31 października 1938 w stoczni Nederlandsche Sheepsbouw Maatschappij w Amsterdamie, wodowanie 16 września 1939. „Jacob van Heemskerck” był trzecim okrętem o tej nazwie po XIX-wiecznym szkunerze i pancerniku przybrzeżnym z 1906, którego nazwę w związku z budową krążownika zmieniono na „Ijmuiden". W związku z wybuchem II wojny światowej prace nad okrętem przyspieszono, lecz nie został on wykończony ani wyposażony w system kierowania ogniem artylerii przed atakiem Niemiec na Holandię. 10 maja 1940 pospiesznie wcielono nieukończony okręt do służby, a 11 maja ewakuowano o własnych siłach do Wielkiej Brytanii, wraz z krążownikiem „Sumatra”. Jego zdolne do akcji uzbrojenie składało się wówczas jedynie z 6 działek 20 mm Hispano-Suiza. Wciąż nie w pełni uzbrojony, brał w czerwcu udział w konwoju osłaniającym „Sumatrę”, transportującą do Kanady członków holenderskiej rodziny królewskiej – księżniczkę Julianę z córkami.