We wstępie do książki Speaking In Tongues: A Letter To Third World Women Writers zwraca uwagę na niebezpieczeństwa, z którymi, według Anzaldúa, mają do czynienia kolorowe pisarki, a te niebezpieczeństwa wynikają z braku przywilejów. Opowiada o zmianie stylów pisania i o tym, jak uczono nas, abyśmy nie mówili prawdy. Ludzie są wyrzutkami w wyniku mówienia i pisania w swoich ojczystych językach. Anzaldúa chce, aby więcej kolorowych pisarek było widocznych i dobrze przedstawionych w tekście. Jej esej zmusza nas do pisania ze współczuciem i miłością. Pisanie jest formą zdobywania władzy poprzez mówienie prawdy i jest postrzegane jako sposób na dekolonizację, opór i zjednoczenie kolorowych kobiet w ruchu feministycznym.
Borderlands/La Frontera: The New Mestiza Gloria Anzaldúa jest najbardziej znana dzięki na wpół autobiograficznej książce, która opowiada o jej życiu na granicy Meksyku z Teksasem. Została wybrana jako jedna z 38 najlepszych książek 1987 roku przez Library Journal. Borderlands bada kondycję kobiet w kulturze Chicano i latynoskiej. Anzaldúa omawia kilka krytycznych kwestii związanych z doświadczeniami Chicany: heteronormatywność, kolonializm i dominacja mężczyzn.