Z dniem 30 września 1935 został przeniesiony w stan spoczynku na podstawie orzeczenia komisji rewizyjno-lekarskiej. W latach 1937–1938 został zatrudniony w Junackich Hufcach Pracy na stanowisku komendanta 14 batalionu pracy w Wilnie.
Jako dowódca 6 kompanii zaopatrywania 5 Kresowej Dywizji Piechoty wziął udział w kampanii włoskiej, m.in. w bitwie o Monte Cassino.
Żonaty. Był ojczymem: Feliksa (ur. 14 stycznia 1907), studenta weterynarii, Jana Konstantego Trzebuchowskiego (ur. 15 maja 1908), kapitana 25 pułku artylerii lekkiej i Zbigniewa Izydora Trzebuchowskiego (ur. 14 stycznia 1912), porucznika 16 pułku ułanów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3647 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 27332. Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką Krzyż Kawalerski Orderu Imperium Brytyjskiego – 13 sierpnia 1945 francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny
Uwagi
Przypisy
Bibliografia