Od 1920 do 1936 roku „Owl” używany był głównie jako holownik na Wschodnim Wybrzeżu i Karaibach. Od czerwca 1936 roku do stycznia 1941 roku współpracował z jednostkami lotnictwa, zapewniając obsługę wodnosamolotów oraz stawianie celów i boi cumowniczych na wodach od Nowej Anglii po Karaiby.
W maju 1942 roku okręt uratował 256 rozbitków z kanadyjskiego statku pasażerskiego „Lady Drake”, zatopionego 5 maja przez (na pozycji ).
1 czerwca 1942 roku okręt został oficjalnie przemianowany na holownik, otrzymując oznaczenie AT-137. 7 sierpnia 1942 roku jednostka podjęła z wody 13 członków załogi z zatopionego pięć dni wcześniej przez urugwajskiego statku handlowego „Maldonado”. USS „Owl” stacjonował na Bermudach do czerwca 1943 roku, przeprowadzając głównie operacje holowania i eskortowania, a także liczne misje ratownicze (m.in. okrętu podwodnego i storpedowanego argentyńskiego zbiornikowca „Victoria”). W drugim półroczu 1943 roku okręt operował z 30 dywizjonem niszczycieli na wodach Guantánamo.