thumb|left|150px|Barbara Kwilecka z synem thumb|Portret rodzinny Kwileckich przed pałacem w Dobrojewie (ok. 1901 roku) Barbara Kwilecka, z domu Mańkowska (ur. 8 grudnia 1845 w Źrenicy, zm. 31 października 1910 w Poznaniu) – polska działaczka narodowa i społeczna w Wielkopolsce.
Życiorys Urodziła się 8 grudnia 1845 roku w rodzinnym majątku w Źrenicy jako córka pisarki i pamiętnikarki Bogusławy z Dąbrowskich oraz ziemianina i założyciela domów handlowych Teodora Mańkowskiego. Była wnuczką Jana Henryka Dąbrowskiego. Urodziła się jako piąte dziecko, miała sześcioro rodzeństwa: brata (najstarszego, Napoleona Ksawerego, który uczestniczył w powstaniu styczniowym) i pięć sióstr.
Od około 1850 roku Mańkowscy mieszkali w Rudkach, które Teodor Mańkowski odkupił od spokrewnionej z nim Teodory Węgierskiej z Cieleckich, wdowy po generale Emilianie Węgierskim. W 1855, w wieku 10 lat, Barbara straciła ojca, którego stratowały konie, spłoszone przez burzę. Część młodości spędziła w Paryżu, w zakładzie sióstr sercanek.
W czasie powstania styczniowego razem z siostrą jeździła do obozów powstańczych w okolicy Kalisza i przemycała broń dla powstańców.