Róża Branicka, de domo Potocka, primo voto Potocka (ur. 31 sierpnia 1782 w HumaniuWedług inskrypcji nagrobnej w krypcie grobowej Potockich w kościele św. Marcina w Krzeszowicach., zm. 20Według inskrypcji nagrobnej Róży Branickiej w Krzeszowicach zmarła ona w dniu 28 grudnia 1862 r. - jednak nie jest to wiarygodna informacja, gdyż o śmierci hrabiny donosił Kurier Warszawski już w dniu 22 grudnia 1862 r. grudnia 1862 w Paryżu) – polska arystokratka, artystka amatorka.

Życiorys Urodziła się w 1782 roku w Humaniu w rodzinie Stanisława Szczęsnego Potockiego i Józefiny Amalii z Mniszchów.

Jej pierwsze małżeństwo – z Antonim Potockim, z którym miała córkę – zakończyło się rozwodem w 1812 roku. Wyszła później za mąż za Władysława Grzegorza Branickiego, z którym miała siedmioro dzieci: Ksawerego, Elżbietę, Aleksandra, Zofię, Konstantego, Katarzynę i Władysława. Matka Branickiego była przeciwna małżeństwu i odmawiała spotkania z Różą do 1831 roku. Po śmierci Branickiego, Róża wyjechała do Francji. W 1849 roku kupiła dla syna Ksawerego zamek i połowę nieruchomości w Montrésor, a także 2300 hektarów okolicznej ziemi. Na zamku zgromadzono liczne poloniki. W miejscowości Branicka ufundowała szkołę.