Amatorsko zajmowała się rysunkiem i akwarelą. W dzieciństwie prawdopodobnie brała udział w rodzinnym wyszywaniu chorągwi, które zostały przekazane Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu podczas jego odwiedzin w Tulczynie, gdy wracał ze spotkania z Katarzyną II. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się dwa portrety, które Branicka wykonała techniką akwarelową: Portret Zofii Żółtowskiej (29 x 21,6 cm) oraz Portret Bernarda Potockiego (30,2 x 22,6 cm). W muzeum znajduje się także portret Branickiej pędzla Ary Scheffera. Jej córki Elżbieta, Zofia i Katarzyna również zostały artystkami amatorkami.
Branicka pojawiała się w listach Zygmunta Krasińskiego, którego była teściową, pod pseudonimem „Fregata”.
Posiadała najwyższy rosyjski order kobiecy. W kwietniu 1837 została odznaczona małym krzyżem orderu św. Katarzyny.
Zmarła 20 grudnia 1862 w Paryżu. Początkowo jej szczątki spoczęły na cmentarzu w Montrésor, po czym zostały przeniesione do krypty grobowej Potockich pod kościołem św. Marcina w Krzeszowicach.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Damy Orderu Świętej Katarzyny Kategoria:Potoccy herbu Pilawa Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Polscy portreciści Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1862 Kategoria:Akwareliści