Trzeci (i ostatni) etap trwał trzy minuty (ewentualnie mniej z powodu wykupienia kluczy po pierwszym etapie). Drużyna musiała na podstawie zdobytych wskazówek odgadnąć hasło i wynieść ze skarbca jak najwięcej złotych monet (charakterystycznym elementem finału były tygrysy, które krążyły po skarbcu przed otwarciem jego bramy). Jeżeli drużyna nie znała poszukiwanego słowa, mogła poświęcić jednego lub kilku zawodników, aby skorzystać z kolejnych słów-wskazówek – ci gracze jednak nie mogli wejść do skarbca i zbierać złota. Po ustaleniu swojej odpowiedzi zawodnicy wchodzili do skarbca oraz układali hasło, stając na odpowiednich literach na planszy na podłożu (lub – jeśli brakło osób – stawiali na nich masywne kule). Podanie błędnego hasła skutkowało przegraną – uczestnicy nie wygrywali żadnych pieniędzy. Jeżeli podane hasło było prawidłowe, zawodnicy mogli zabierać złoto. Kilkanaście sekund przed upływem czasu brama do skarbca zaczynała się opuszczać. Wszyscy uczestnicy musieli wyjść ze skarbca przed opadnięciem bramy na wysokość uniemożliwiającą jego opuszczenie (w przeciwnym wypadku straciliby całą wygraną). Wartość wyniesionego ze skarbca złota przeliczano na polską walutę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fort Boyard (polski program telewizyjny) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.