Zbigniew Ferczyk ps. Wiarus (ur. 1 października 1925 w Nowej Wilejce, zm. 6 marca 2021 w Krakowie) – żołnierz ruchu oporu podczas II wojny światowej, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, pracownik Huty im. Lenina w Nowej Hucie.

Życiorys Pochodził z rodziny o patriotycznych tradycjach – jego ojciec Józef Ferczyk był żołnierzem II Brygady Legionów Polskich, walczył również w kampanii wrześniowej, a matką WeronikaInformacje w BIP IPN. Po zakończeniu walk w 1939 roku przedostał się do Kielc, gdzie ściągnął żonę Weronikę i syna Józefa.

W Kielcach Józef Ferczyk został fikcyjnie zarejestrowany, co nie uchroniło go jednak do skierowania w 1940 roku do pracy w przemyśle zbrojeniowym. Uciekł do Warszawy, gdzie przez pewien czas trudnił się pracami dorywczymi (m.in. jeździł rikszą). Wobec braku ważnych dokumentów, powrócił do Kielc, gdzie został przyjęty do pracy w Hucie Ludwików. Tam też został wciągnięty do konspiracji, wstępując do Pogotowia Akcji Specjalnych Narodowych Sił Zbrojnych. W szeregach NZS brał udział w akcjach sabotażowych i propagandowych oraz zajmował się magazynowaniem broni. Uczęszczał również na tajne komplety. W 1944 roku, podczas próby przedostania się do jednego z oddziałów partyzanckich, został aresztowany przez Niemców w okolicy Skarżyska-Kamiennej. Uwięziony w tartaku, uciekł z niewoli.