Około sierpnia 1944 roku został przyjęty do Oddziału Armii Krajowej „Wybranieccy”, włączonego następnie do 4. Pułku Piechoty Legionów AK. W październiku 1944 roku został zdemobilizowany. Przebywał i pracował w Kielcach, a następnie Częstochowie, by w styczniu 1945 roku powrócić do Kielc, gdzie zwiążał się z Ruchem Oporu Armii Krajowej. Po rozbiciu więzienia w Kielcach przez oddział „Szarego” w sierpniu 1945 roku, wobec nasilających się aresztowań, wyjechał do Szczecina, gdzie pracował jako kasjer w spółdzielni inwalidów, jednocześnie uczęszczając do szkoły średniej. Następnie przeniósł się do Wrocławia, z zamiarem podjęcia studiów. Pracował jako reporter sportowy w redakcji „Słowa Polskiego”, trenował również boks. Ostatecznie w 1953 roku wyjechał do Nowej Huty, aby podjąć pracę w powstającej hucie. W kombinacie pracował do 1983 roku, najpierw w dziale socjalnym, a od 1974 roku – w Dyrekcji Inwestycji. W latach 1972–1974 pełnił funkcję kierownika zakładowego ośrodka wczasowego w Koninkach. Próbował pogodzić pracę zawodową ze studiami wyższymi, ostatecznie ukończył jedynie dwuletnie studium ekonomii i organizacji turystyki Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (1970).