Badania z 2003 r. W 2003, dr Sudhir Shah oraz inni lekarze ze Sterlings Hospitals w Ahmedabad w Indiach obserwowali Janiego przez 10 dni. Przebywał w zamkniętym pokoju. Lekarze stwierdzili, że podczas obserwacji nie oddał moczu ani kału, ale wydawało się, że mocz tworzy się w pęcherzu. Rzecznik szpitala powiedział, że Jani miał dobrą kondycję fizyczną, ale jego otwór w podniebieniu był w nieprawidłowym stanie. Również fakt, że masa ciała Janiego zauważalnie spadła w ciągu 10 dni badania wzbudził sceptycyzm co do jego stwierdzenia, że może żyć bez żadnego pożywienia.

Badania z 2010 r. Od 22 kwietnia do 6 maja 2010, Prahlad Jani był ponownie obserwowany i testowany przez dr Sudhir Shah i zespół 35 badaczy z Indyjskiego Instytutu Fizjologii i Nauk Pokrewnych (DIPAS) oraz innych organizacji. Dyrektor DIPAS powiedział, że wyniki obserwacji mogą „przynieść ogromne korzyści ludzkości”, a także „żołnierzom, ofiarom nieszczęść i astronautom”, z których wszyscy być może będą musieli przetrwać bez jedzenia lub wody przez długi czas. Testy zostały ponownie przeprowadzone w Sterling Hospitals. Anil Gupta z SRISTI, zaangażowany w monitorowanie testów, opisał zespół jako „zaintrygowany” krijami Janiego, które najwyraźniej pozwalają mu kontrolować fizjologiczne funkcje jego organizmu.