Sugeruje jak wiele źródeł wiedzy i tekstów może inaczej kształtować nasz światopogląd.
W 2010 roku Sylvia Wynter otrzymała Order of Jamaica za zasługi w dziedzinie edukacji, historii i kultury.
Praca krytyczna Praca naukowa Sylvii Wynter jest wysoce poetycka, ekspozycyjna i złożona. Jej prace próbują wyjaśnić rozwój i utrzymanie kolonialnej nowoczesności i współczesnego człowieka. Przeplata naukę, filozofię, teorię literatury i krytyczną teorię rasy, aby wyjaśnić, w jaki sposób europejski człowiek został uznany za uosobienie ludzkości, „człowieka 2” lub „figury człowieka”. Ramy teoretyczne Wynter zmieniły się i pogłębiły na przestrzeni lat.
W swoim eseju „Ku zasadzie socjogenicznej: fanon, tożsamość, zagadka świadomego doświadczenia i jak to jest być „czarnym” Wynter opracowała ramy teoretyczne, które nazywa „zasadą socjogeniczną”, stały się one centralnym elementem jej pracy. Wynter wywodzi tę teorię z analizy pojęcia „socjogenezy” Frantza Fanona. Wynter argumentuje, że teoria socjogenezy Fanona zakłada, że istota ludzka (lub doświadczenie) jest nie tylko biologiczne, ale także oparte na historiach i symbolicznych znaczeniach generowanych w kontekstach kulturowych. Socjogeneza jako teoria jest zatem nadrzędna i według Wynter nie może być zrozumiana bez kartezjańskiego dualizmu.