Swoje prace pokazywał na wystawach indywidualnych w Warszawie, Łodzi, Poznaniu, Krakowie. Brał też udział w wielu wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą takich jak: Międzynarodowe Biennale Grafiki w Krakowie, w latach 1980 i 1988 "Młoda Ekspresja", Paryż 1982 Arsenał ’88, Warszawa 1988 Międzynarodowe Triennale Rysunku, Wrocław 1992 "Wielka Wystawa Sztuki", Düsseldorf 1994 wystawy grafiki polskiej za granicą m.in. w Kilonii (1979), Kairze (1980), Lizbonie (1981), Miluzie (1981), Hongkongu (1982), Osace (1984), Tajpej (1985).
Na początku lat 90. swoją aktywność twórczą skierował w stronę malarstwa. Powstały obrazy z cyklu: Wnętrza (1991-3), Postumenty (1992) i inne. Przeważają prace czarno-białe, lub monochromatyczne, szare z ostrymi akcentami czerwieni. Wyróżniają się wśród nich czerwone wnętrza. Czerń, biel i czerwień to ulubione kolory artysty.
Jednocześnie powstają cykle rysunków piórkiem i kolorowych gwaszy, stopniowo coraz oszczędniejsze w formie, idące w kierunku geometryzacji i syntezy.
Grafiki Piotra Zaborowskiego znajdują się w zbiorach Biblioteki Narodowej, Zachęty oraz w licznych kolekcjach w kraju i za granicą.