Nazwę Hunza spopularyzowały dopiero relacje książkowe polskich himalaistów, poczynając od relacji z wyprawy na Kunyang Chhish w 1971 r. opisanej w Ostatni atak na Kunyang Chhish, gdzie mowa jest już o rzece i dolinie Hunza.

W piśmiennictwie anglosaskim mały|260x260px|„Rzeka Kandżut” na ilustracji z książki E.F. Knighta Where Three Empires Meet (1897). Utwory książkowe napisane przez urzędników rządu kolonialnego Indii Brytyjskich i podróżników w XIX w. podawały co prawda nazwę Kanjut, ale zaznaczając jednocześnie, że jest egzonimem. I tak w jednym z pierwszych takich utworów, Tribes Of the Hindoo Koosh (1880), jego autor John Biddulph mówi, że „ W Wachanie, Sirikolu i JarkendziePisownia wg Powszechnego atlasu geograficznego Eugeniusza Romera (wyd. 1938 przez Książnicę-Atlas we Lwowie), stosowana też przez Bronisława Grąbczewskiego. Hunza nazywana jest Kunjoot, choć nie posługują się tą nazwą ani sami jej mieszkańcy ani żadne inne ludy zamieszkujące południe Hindukuszu. Nazwa kraju, tak jak wymawiają ją jego mieszkańcy, brzmi raczej 'hunzu'”.