Hugh Winder Nibley (ur. 27 marca 1910 w Portland, zm. 24 lutego 2005 w Provo) – amerykański historyk i językoznawca, jeden z czołowych przedstawicieli mormońskiej apologetyki.
Życiorys Urodził się w Portland w stanie Oregon, jako syn Alexandra i Agnes Sloan Nibley. Pochodził z rodziny od dawna związanej z mormonizmem. Jego dziadek ze strony ojca, Charles W. Nibley, pełnił funkcję przewodniczącego biskupa Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Dziadek ze strony matki natomiast, Alexander Neibaur, był pierwszym żydowskim konwertytą na mormonizm. Uczęszczał do szkół w Portland, Medford oraz w Los Angeles. Podjął studia na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, ukończył je w 1934. Kontynuował edukację wyższą na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, na nim też uzyskał doktorat z historii (1938). W 1942 wcielony do armii amerykańskiej służył w wywiadzie wojskowym. Brał udział w walkach w Europie, między innymi w operacji Market Garden. Służbę misjonarską, w kulturze mormońskiej tradycyjnie podejmowaną wówczas przez młodych mężczyzn, odbył w Niemczech. Później krótko był również misjonarzem w północnych stanach USA. Po zakończeniu II wojny światowej i powrocie do kraju został zatrudniony przez Uniwersytet Brighama Younga (BYU) w 1946.