Temple Church – królewski kościół anglikański znajdujący się w londyńskim City, położony pomiędzy Fleet Street i Tamizą, zbudowany w XII w. przez zakon templariuszy jako ich angielska siedziba. Kościół jest jednym ze szczególnych królewskich kościołów (ang. royal peculiar) wyjętych spod jurysdykcji biskupiej, podległych bezpośrednio głowie kościoła anglikańskiego angielskiemu monarsze.

Historia Z powodu szybkiego wzrostu liczebności w latach sześćdziesiątych XI wieku, zakon templariuszy kupił ziemię nad Tamizą pod budowę kompleksu klasztornego jako głównej siedziby zakonu w Anglii. Oprócz kościoła w nowym kompleksie znajdowały się pomieszczenia mieszkalne, obiekty do szkolenia wojskowego i tereny ćwiczeń dla zakonników-rycerzy i nowicjuszy. Budynek kościoła składał się z dwóch części: okrągłego kościoła o średnicy ok. 17 metrów, charakterystycznego dla kościołów templariuszy oraz prostokątnej części, która została dobudowana od strony wschodniej około pół wieku później. Kościół został konsekrowany 10 lutego 1185 r. przez patriarchę Jerozolimy Herakliusza. Za panowania króla Jana (1199–1216) budynek służył jako skarbiec królewski, strzeżony przez templariuszy. Król Henryk III (1216–1272) chciał zostać pochowany w kościele. Aby było to możliwe, prostokątna budowla została rozebrana na początku XIII wieku i zastąpiona większą.