Ze względu na ograniczone gabaryty pocisku zastosowano bardzo prosty układ kierowania, stabilizujący jedynie w przechyleniu - przedniej części rakiety umieszczony był główny element tego systemu sterowania, żyroskop, automatycznie kontrolujący tylko lotki. F-25 był jednostopniową rakietą - pociskiem w układzie płasko-symetrycznym, którego kadłub i skrzydła wykonano z aluminium. Skrzydła skośne, na ich końcach zainstalowane były wzbudzane elektrycznie cewki, dzięki którym możliwe było wychylanie lotek. Z tyłu kadłuba, znajdowało usterzenie ogonowe w układzie litery T, zamontowane symetrycznie, po obu stronach kadłuba w osi pionowej F-25. Część stateczników pionowych, wystawała znad krawędzi stateczników poziomych. Nie było wychylanego steru kierunku. Znajdujące się w stateczniku poziomym stery wysokości, przed starem ustawiano i blokowano w wymaganej/zaprogramowanej pozycji, robiono to jednak tylko w górnym usterzeniu. Na górnym i dolnym usterzeniu można było zainstalować flary, umożliwiające łatwiejszą obserwacje trajektorii lotu rakiety.
Przypisy
Bibliografia Hubert Michalski, F-25 Feuerlilie Niemiecka rakieta kierowana, „Historia Wojsko i Technika”, nr 1 (2021), s. 78-98, ISSN 2450-2480. OP 1666, German Explosive Ordnance vol. 1, USA, 11 czerwca 1946; s. 223-225.
Kategoria:Niemieckie rakietowe pociski przeciwlotnicze