Piękno objawione powstało w okresie popularności miniatur portretowych, które pojawiły się w Stanach Zjednoczonych pod koniec XVIII wieku. Jednocześnie był to bezprecedensowy przykład artystycznego wyrażenia uczuć, poprzez intymny, miniaturowy akt. W Anglii i Francji w XIX stuleciu istniał zwyczaj wymieniania się miniaturami przedstawiającymi oko – „jestem z Tobą i widzę Cię”. Był to sposób na noszenie przy sobie portretu ukochanej osoby bez ujawniania jej tożsamości. Jednak tego typu miniatury nie zdobyły popularności w Ameryce. Według potomków Webstera Piękno objawione jest autoportretem malarki, intymną pamiątką wykonaną dla przyjaciela i prawdopodobnie kochanka. Otrzymał go po śmierci żony, możliwe, że malarka chciała sprowokować go do poślubienia jej.
Opis obrazu Miniatury portretowe autorstwa Sarah Goodridge 180px 192px Sarah Goodridge, 1830 Daniel Webster, 1825 Prostokątna miniatura o wymiarach 6,7 × 8,0 cm miała pierwotnie papierowy podkład z datą 1828 na odwrocie, który zaginął. Czerwone etui, w którym jest obecnie eksponowana, jest współczesne. Została namalowana akwarelą na podobraziu z kości słoniowej. Płytka oraz nałożone na niej warstwy farby są tak cienkie, że prześwitujące przez nią światło sprawia wrażenie, że ciało jaśnieje. Gradacja kolorów daje efekt trójwymiarowości.