Miniatura jest przykładem mistrzowskiego opanowania techniki kropkowania i kreskowania stosowanej na tego typu nośniku. Kość słoniowa była powszechnie stosowana w amerykańskiej miniaturze, ale w tym przypadku posłużyła także do imitacji tekstury i koloru skóry. Piersi są otoczone jasnymi fałdami delikatnego materiału, który miejscami odbija światło.
Goodridge prawdopodobnie namalowała Piękno objawione patrząc na siebie w lustrze, uchwyciła takie szczegóły jak pieprzyk czy pojedyncze przebarwienie. Malarka miała wtedy 40 lat. Według krytyka sztuki Chrisa Packarda piersi na miniaturze wydają się młodsze, mają „stabilność, bladość i jędrność”, impregnowaną harmonią światła, koloru i równowagi. Kilka prac zostało przytoczonych jako możliwe inspiracje, w tym Śpiąca Ariadna na wyspie Naksos Johna Vanderlyna oraz rzeźba Venus Victrix Horatia Greenougha.
Proweniencja Miniatura należała do Daniela Webstera aż do jego śmierci i pozostała w jego rodzinie przez ponad wiek. W posiadaniu Webstera, a następnie jego spadkobierców, znajdował się także późniejszy autoportret malarki, jej sztalugi i przybory malarskie. Potomkowie Webstera utrzymywali, że był zaręczony z malarką.