22 marca 1634 roku został ciężko ranny podczas wybuchu min przy oblężeniu twierdzy Biała.
W 1635 roku został dworzaninem królewskim. Dzięki wsparciu królowej Cecylii Renaty dla rodu Sapiehów 14 lutego 1638 roku objął urząd oboźnego litewskiego. W 1640 roku uzyskał starostwo rosławskie w zamian za poparcie kuzyna, Kazimierza Leona podczas rozruchów w Wilnie na tle wyznaniowym. Poseł na sejm 1640 roku, sejm 1641 roku, sejm 1646 rokuJan Dzięgielewski, Izba poselska w systemie władzy Rzeczypospolitej w czasach Władysława IV, Warszawa 1992, s. 178.. 20 kwietnia 1645 roku uzyskał podstolstwo litewskie, a 18 października 1646 roku – urząd wojewody witebskiego. , gdzie wybrano go do Trybunału Skarbowego na rok 1648.
Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 31 lipca 1648 rokuVolumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 85.. Podczas elekcji roku 1648 wypowiedział się za jak najszybszym rozpoczęciem działań przeciwko Chmielnickiemu i oddaniu całej władzy wojskowej Jeremiemu Wiśniowieckiemu, bez mianowania go hetmanem. Został wybrany na sędziego kapturowego z Litwy. Był elektorem Jana II Kazimierza w 1648 roku z województwa witebskiegoElektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektorów Jana Kazimierza roku 1648, Jana III. roku 1674, Augusta II.