Opowieści o czerwonej rtęci pojawiały się też w Kenii: w regionie Kitui wierzono, że jest to tajemnicza substancja, pojawiająca się czasem w górach, mogąca zapewnić niebywałe bogactwo. Nie jest jasne, jakie było jej zastosowanie, ale miała być bardzo drogocenna. Samo znalezienie „rtęci” jeszcze nie gwarantowało powodzenia, bo próba powrotu w miejsce, gdzie ją znaleziono, np. z pojemnikiem na tę substancję, kończyła się z reguły niepowodzeniem: wiatry, węże i inne siły przyrody miały bronić dostępu. Tajemnic „czerwonej rtęci” strzegli lokalni znachorzy, ostrzegający przed niebezpieczeństwami z nią związanymi.
Nawiązania w kulturze Film Red Mercury opowiada o próbie zdobycia „czerwonej rtęci”. W filmie Red 2 występuje broń jądrowa zawierająca „czerwoną rtęć” W grze komputerowej Tom Clancy’s Splinter Cell: Double Agent „czerwonej rtęci” chcą użyć terroryści. Encore wydało w latach 90. szpiegowską grę planszową pt. Czerwona rtęć, w której należało zdobyć pojemnik z tytułową substancją. W książce Maxa Barclaya eponimiczna Czerwona rtęć pojawia się w związku z igrzyskami olimpijskimi w Atlancie w opowiadaniach Andrzeja Pilipiuka z cyklu o Jakubie Wędrowyczu, „czerwona rtęć” jest paliwem nazistowskich spodków latających.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Broń jądrowa Kategoria:Fikcyjne substancje Kategoria:Miejskie legendy