Z decyzją tą nie zgodził się zastępca dowódcy pułku major Henryk Dobrzański, który postanowił ruszyć w kierunku Warszawy. Chęć kontynuacji walki wyraziło około 180 ułanów. Zastępcą dowódcy został rotmistrz Sołtykiewicz. Oddział przedzierając się, dotarł do miejscowości Krubki pod Warszawą, gdzie żołnierze dowiedzieli się o kapitulacji stolicy. Na skutek tego major Dobrzański zamierzał przedostać się do SGO „Polesie” generała Franciszka Kleeberga, aby kontynuować walkę. Na wieść o złożeniu broni przez oddziały SGO „Polesie” major Dobrzański początkowo zamierzał przedrzeć się ze swoim oddziałem na Węgry. Ostatecznie jednak zdecydował się kontynuować walkę w Polsce. Na początku października 1939 roku swojemu zgrupowaniu nadał nazwę: Oddział Wydzielony Wojska Polskiego, a sam przyjął pseudonim „Hubal”. Przeprawił się przez Wisłę pod Maciejowicami i skierował w Góry Świętokrzyskie. Przemieszczając się przez lasy suchedniowskie, włoszczowskie i koneckie oddział walczył z wojskami niemieckimi, prowadząc walkę partyzancką. W pierwszych dniach listopada oddział przeszedł do lasów spalskich i tam działał.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rezerwowa Brygada Kawalerii „Wołkowysk” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.