Jacek KieszkowskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Hyacinth Ritter von Kieszkowski”. herbu Krzywda (ur. 1851, zm. w czerwcu 1900 w Łuce Małej) – polski oficer, ziemianin, działacz samorządowy i gospodarczy.
Życiorys Urodził się w 1851. Wywodził się z rodu Kieszkowskich herbu Krzywda. Był praprawnukiem Kazimierza Kieszkowskiego, prawnukiem Antoniego Kieszkowskiego, wnukiem Stanisława Kieszkowskiego oraz synem Henryka Kieszkowskiego (1821-1905) i Zofii z domu Leszczyńskiej herbu Sas (1829-1917, córka Jana, właściciela majątku Turzepole). Był jednym z dziesięciorga ich dzieci (czworo zmarło w wieku niemowlęcym); jego rodzeństwem były siostry Helena (zamężna z architektem Tomaszem Prylińskim), Zofia (zamężna ze Stanisławem Chełmickim), Felicja oraz bracia Czesław (1846-1920, urzędnik), Bogusław (1857–1912, oficer C. K. Armii, c. k. starosta).
W C. K. Armii pierwotnie został mianowany rezerwowym podporucznikiem piechoty z dniem 1 listopada 1872 i przydzielony do 45 pułku piechoty. Następnie figurował jako podporucznik w rezerwie kawalerii mianowany z dniem 1 listopada 1872. Pozostawał w rezerwie 11 pułku ułanów w Żółkwi do około 1884.