Z grupy większych posiadłości był wybierany do Rady c. k. powiatu skałackiego, początkowo jako przełożony obszaru dworskiego zasiadał w Radzie od około 1879 do około 1884 i był członkiem wydziału powiatowegodo około 1881. Potem był członkiem Rady od około 1884 do około 1896 jako właściciel dóbr i był członkiem wydziału powiatowego. Był członkiem oddziału tarnopolsko-zbarazko-skałacko-trembowelskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. W wydziale okręgowym w Skałacie Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego pełnił funkcję detaksatora od około 1887 do około 1895, a od około 1895 do około 1899 był członkiem wydziału.
W 1872 poślubił Nikodemę Zabielską. Następnie osiadł w Łuce Małej, gdzie został dziedzicem majątku (na przełomie XIX/XX ona figurowała jako właścicielka dóbr tabularnych Łuka Mała)). Nie mając przygotowania w zakresie gospodarzenia samodzielnie nabył umiejętności i z czasem stał się wzorem pracowitości i wytrwałości, dźwigając majątek z podupadłego stanu i tworząc prosperujące gospodarstwo. Zaprowadzał w nim nowości, które były oglądane przez przybywających gospodarzy z Galicji. Na ziemi skałackiej uchodził za człowieka energicznego, pracowitego i wzorowego gospodarza. Wspierał też okoliczną ludność. Na rozpoczętej 8 czerwca 1894 we Lwowie czasowej wystawie owiec i rogacizny wystawił owce opasowe.