Wtedy powiązano sprawę z wskazywanymi już kilka lat wcześniej niejasnymi działaniami Kieszkowskiego na giełdzie. Wskazywano też na rolę dyrektora TWU, czyli Henryka Kieszkowskiego – ojca Czesława (wcześniej on także był obwiniony o defraudacje). Później donoszone jeszcze o innych zarzutach wobec Czesława Kieszkowskiego. W marcu 1899 donoszono, że Czesław Kieszkowski przebywa w Rumunii, gdzie miał być dyrektorem kopalń naftowych. Na początku 1900 opisywaną inną głośną sprawę z udziałem Cz. Kieszkowskiego, dotyczącą budowę toru kolejowego. W styczniu 1902 informowano, że Czesław Kieszkowski jest nadal poszukiwany przez sąd karny w Krakowie i prawdopodobnie przebywał wtedy we Włoszech. Po przeszło kilkunastu latach od zdefraudowania ponad 100 tys. koron (szkody pokrył jego ojciec i rada nadzorcza TWU) i od ucieczki za granicę, otrzymał list żelazny od C. K. Ministerstwa Sprawiedliwości, po czym w 1911 miał wrócić do Krakowa i złożyć przed sądem zeznania w sprawie. Ostatecznie pod koniec lipca 1911 złożył pierwsze zeznania przed sądem. W 1912 sprawą zajmowała się Prokuratoria Państwa.