Trzy armie bez powodzenia napadły na twierdzę Sisak (główny ośrodek Ljudevita), a w trakcie odwrotu poniosły duże straty spowodowane chorobami. Na synodzie w Akwizgranie, w 821 r., podjęto decyzję o ponownym wysłaniu trzech zjednoczonych armii, ale i one, od Wielkanocy tego roku do połowy października, nie odniosły sukcesu. Patriarcha Grado, Fortunat, pomógł Ljudevitowi, przekazując mu rzemieślników do budowy umocnień. W 822 r. Baldryk ponownie rozpoczął najazd na Sisak. Tym razem pod naporem przeciwnika Ljudevit zmuszony był do odwrotu.
Ucieczka Ljudevita Ljudevit zbiegł do bliżej nieznanych serbskich posiadłości w Dalmacji. Jak podaje kronikarz Einhard Serbowie w owym czasie posiadali dużą część Dalmacji. Ljudevit, wedle kroniki, miał zabić tamtejszego księcia i zaproponować Ludwikowi Pobożnemu negocjacje, jednak nie otrzymawszy odpowiedzi, udał się, w 823 r., do Chorwacji Dalmatyńskiej, gdzie władzę sprawował książę Władysław. Ljudevit osiedlił się u wuja Borny, Ljudemisla, gdzie, być może na rozkaz Franków, został zamordowany.