thumb|Profil mężczyzny wykonany techniką eglomizacji – tusz i złoto na szkle, 1800. Muzeum Narodowe w Warszawie Eglomizowanie – technika zdobienia szkła płaskiego motywem dekoracyjnym wydrapanym na zaczernionej powierzchni rewersu lub namalowanym (bez tła) ciemnym lakierem.
Metoda ta jest tak zwanym malarstwem pod szkłem wykonanym na zimno, czyli bez utrwalenia przez wypalenie. Po podłożeniu złotej lub srebrnej folii po drugiej stronie widoczny jest wzór złoty lub srebrny na ciemnym tle lub ciemny na złotym lub srebrnym.
Istnieje kilka wariantów tej metody. Można grawerować igłą ornament na folii położonej na odwrotnej stronie szyby, a czasem wypełniać ryty barwnym lakierem lub farbą. Eglomizacją nazywano też uzupełnianie złotą lub srebrną folią wolnych powierzchni na obrazie malowanym na szkle.
Termin eglomizowanie pochodzi od nazwiska Jeana Baptiste’a Glomy’ego, francuskiego ramiarza z drugiej połowy XVIII wieku, który tą techniką zdobił szklane ramy w oprawach grafik. Stosował on często motyw arabeski.