Królowa ma na sobie białą suknię, odsłaniającą dekolt i ramię, a na kolanach bogatą, czerwoną tkaninę, być może jest to aluzja do purpurowego płaszcza Herkulesa. Z przybornika trzymanego w podołku wysnuwa się nić, którą mężczyzna próbuje nawlec na igłę. Przy tej czynności bohater nabiera kobiecej delikatności, komiczny jest kontrast pomiędzy ciężką, męską zbroją, którą nosi, a czynnością nawlekania igły. Oczywista metafora seksualna jest podkreślona przez mowę ciała królowej – jej nogi są lekko rozstawione, stopy w eleganckich butach w sugestywny sposób przeplatają się ze stopami rycerza. Białe pióro w kapeluszu Omfale jest skierowane w lewą stronę, jakby odpowiadało czerwonemu pióru w hełmie Herkulesa. Kobieta z rozbawieniem patrzy na wijącego się złotego smoka na hełmie Herkulesa (ten motyw znajduje się we włoskim szkicowniku Goi), równie bezsilnego jak jego właściciel. Na poduszeczce przybornika widać jeszcze dwie igły, co może sugerować, że w życiu królowej są jeszcze inni kochankowie. Dama na drugim planie jest prawdopodobnie jedną z jońskich lubieżnych towarzyszek Omfale. Ubrana w tunikę obszytą futrem, być może nawiązanie do skóry lwa nemejskiego. W ręce trzyma odebrany Herkulesowi rapier, którego pionowa krawędź rozdziela przestrzeń między zajętymi dłońmi bohatera a przybornikiem do szycia.