Niemniej jednak Lewis zachował erudycyjną treść dla intelektualistów swojego pokolenia, dla których żargon formalnej teologii chrześcijańskiej nie zachował pierwotnego znaczenia.
W każdą środę od godziny 19:45 do 20:00 w sierpniu 1941 roku Lewis wygłosił wykłady na żywo zatytułowane Dobrze czy źle: wskazówka co do znaczenia wszechświata, które stały się pierwszą częścią w Chrześcijaństwo po prostu. Pierwsza seria rozmów stała się bardzo popularna i spowodowała zalew pytań zarówno od uwielbiającej, jak i od zirytowanej publiczności. Reakcja ta sprawiła, że Lewis wrócił na antenę, aby odpowiedzieć na pytania słuchaczy.
W styczniu i lutym Lewis wygłosił kolejną serię rozmów, co przełożyło się na utwór W co wierzą chrześcijanie. Źródłem popularności tych rozmów był sukces uprzednio wydanej książki Listy starego diabła do młodego (org „The Screwtape Letters”). Wydawca Lewisa był usatysfakcjonowany, mogąc w tym samym roku opublikować przemówienia w formie książki.
Jesienią 1942 roku trzecia seria rozmów została, jak na ironię, skrócona z 15 do 10 minut. Z powodu nieporozumień Lewis przygotowywał się na 15 minutowe audycje. Wycięty z nagrania materiał Lewis dodał z powrotem do następnej książki, którą uzupełnił kilkoma dodatkowymi rozdziałami.