Czwarty zestaw rozmów odbył się dopiero w 1944 roku. Szkice scenariusza miały pierwotnie znacznie szerszy zakres, a Lewis przygotowywał się do 10-minutowych rozmów, gdy tymczasem BBC udostępniło mu 15 minut. Czas tych rozmów był ważny i ściśle przestrzegany, ponieważ ze względu na stan technologii i trwającą II wojnę światową Niemcy podczas każdej przerwy w transmisji transmitowały propagandę za pośrednictwem anglojęzycznego „Lorda Hawhawa”. Ze względu na czas antenowy czwartej serii rozmów (22:20), Lewis stwierdził, że nie może ich wszystkich przeprowadzić na żywo i musiał niektóre nagrać z wyprzedzeniem.
Treść Prawo ludzkiej natury Sedno pierwszej części o tytule Słuszność i niesłuszność, czyli wskazówka do pojęcia sensu wszechświata koncentruje się na argumencie moralnym, którego podstawą jest „prawo ludzkiej natury”, zasada dotycząca "dobra i zła”, która, jak twierdził Lewis, jest powszechnie dostępna i znana wszystkim ludziom. Jako przykład przytacza przypadek nazistowskich Niemiec, pisząc: „Prawo to nazwano prawem natury, bo sądzono, że jest znane każdemu z natury i nie trzeba go nauczać. Nie chodziło oczywiście o to, że nie znalazłby się gdzieś jeden czy drugi człowiek, który by go nie znał, tak samo jak spotyka się czasem daltonistów albo osoby niemuzykalne.