Na początku 1994 roku zawitał w Republice Południowej Afryki.
Prowadząc w latach 1994–1997 najlepsze kluby z RPA i Maroka, stał się jednym z najbardziej cenionych szkoleniowców europejskich pracujących na Czarnym Kontynencie. W 1997 roku został selekcjonerem reprezentacji Nigerii, z którą awansował do Mundialu 1998. Na pół roku przed tym turniejem został zastąpiony przez Jo Bonfrère.
Na mistrzostwa do rodzinnej Francji pojechał jako szkoleniowiec Republiki Południowej Afryki. Kilka miesięcy wcześniej doprowadził Burkina Faso do IV miejsca w Pucharze Narodów Afryki 1998. Drużyna RPA, debiutująca w rozgrywkach o Puchar Świata, zanotowała na Mundialu dwa remisy (z Danią i Arabią Saudyjską) oraz pechową porażkę z gospodarzami turnieju (dwa gole podopieczni Troussiera stracili po samobójczych strzałach obrońcy RPA Pierre’a Issy).
Po Mundialu przyjął ofertę szefów japońskiego związku piłki nożnej. Jego zadaniem miało być przygotowanie reprezentacji Japonii do mistrzostw świata 2002, których Kraj Wiśni był współgospodarzem. Duża autonomia w podejmowaniu decyzji, spokój i doświadczenie szkoleniowca zaprocentowały już w 2000 roku, kiedy drużyna olimpijska, której również był opiekunem, zajęła piąte miejsce na igrzyskach olimpijskich.