Nawiązane w tym czasie kontakty z brukselskim duchowieństwem katolickim przyczyniły się do utworzenia Kolegium Irlandzkiego w Lowanium.
Wielu żołnierzy służących w Hiszpanii powróciło do Irlandii podczas Wielkiej Rebelii 1637–1652 i walczyło w armii katolickiej Konfederacji z Kilkenny. Kiedy powstanie zostało krwawo stłumione przez armię Cromwella, około 34 tys. żołnierzy konfederackich opuściło kraj, aby szukać służby w Hiszpanii. Niektórzy z nich później zamienili służbę na francuską.
W XVIII w irlandzkie regimenty Hiszpanii służyły także za oceanem. Na przykład Regiment Irlanda (stworzony w 1698) stacjonował w Hawanie od 1770 to 1771, Regiment Ultonia (powstały w 1709) w Meksyku od 1768 do 1771, zaś Regiment Hibernia (utworzony w 1709) w Hondurasie od 1782 do 1783.
Podczas wojen napoleońskich wszystkie wyżej wymienione oddziały piechoty irlandzkiej były częścią armii Hiszpanii. Straty i problemy z rekrutacją spowodowały zmniejszenie liczby żołnierzy z Irlandii, choć oficerowie byli pochodzenia irlandzkiego. Regiment Hibernia otrzymał w 1811 rekrutów z Galicji i zakończył wojnę jako oddział całkowicie hiszpański.