Sarsfield odpłynął do Francji 22 grudnia 1691 na czele 19 tys. rodaków. Exodus obejmował 14 tys. żołnierzy wraz z 6 tys. kobiet i dzieci. Wydarzenie to zapamiętano w Irlandii jako odlot dzikich gęsi.
W 1692 olbrzymia armia francusko-irlandzka czekała na wybrzeżu francuskim na sygnał inwazji na Anglię w 1692, jednakże inwazję odwołano z powodu klęski Francji w powiązanych ze sobą bitwach morskich koło Barfleur i La Hogue. Dzikie gęsi Sarsfielda musiały zatem zostać przegrupowane na tej samej zasadzie co Brygada Irlandzka Mountcashela.
W 1745 duża ilość żołnierzy i oficerów irlandzkich wzięła ochotniczo udział w ostatnim powstaniu jakobickim w Szkocji wywołanym przez Karola Edwarda Stuarta.Wywodzili się oni z różnych Brygad Irlandzkich we Francji i innych krajach. Finansowego wsparcia udzielili im irlandzcy kupcy żyjący we Francji. Część z nich nigdy nie dotarła do celu, bo z okrętów francuskich zatrzymanych przez brytyjskie dostali się od razu do więzień w Wielkiej Brytanii. Pozostali odznaczyli się w bitwach pod Falkirk i pod Culloden, gdzie dobrze wyszkoleni „pikinierzy irlandzcy” osłaniali odwrót głównych sił. Wzięci do niewoli Irlandczycy, o ile mieli poddaństwo francuskie, mieli szansę na zwolnienie;