W 1895 wraz z rodzicami przeniosła się do Krakowa. Wraz z matką działała w Towarzystwie Szkoły Ludowej. W ramach Koła Pań uczestniczyła w pracy społeczno-oświatowej głównie dla Górnego Śląska. Kiedy do Krakowa przyjeżdżały osoby z tego regionu, Giżycka wraz z innymi działaczkami koła oprowadzały ich po mieście, organizowały uroczystości o charakterze patriotycznym. Giżycka była członkinią komitetu obchodu 125. rocznicy przysięgi Tadeusza Kościuszki. W latach 1895–1900 prowadziła pogadanki z literatury i historii Polski dla kobiet pracujących zawodowo. Na wsiach urządzała odczyty, pisała odezwy i artykuły prasowe, próbowała swoich sił w nowelach i impresjach.
Ukończyła Wyższe Kursy dla Kobiet w Krakowie. Od 1900 uczyła się we Francji (klasztor urszulanek w Beaugency, wolna słuchaczka wykładów z języka francuskiego i literatury na Sorbonie, College de France).
W czasie pobytu w Paryżu należała do Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich. Po powrocie do kraju pracowała jako prywatna nauczycielka na Kresach Wschodnich. Poza tym potajemnie i za darmo uczyła dzieci robotników, prowadziła wędrowną bibliotekę, organizowała odczyty. Pozostawała w kontakcie z Krakowem i była łączniczką. Przewoziła bibułę na Podole i Zagłębie Dnieprowskie.