Na konferencji w Quebecu alianci zgodzili się rozpocząć dyskusje na temat planowania inwazji na Francję, o kryptonimie Overlord, w tajnym raporcie Połączonych Szefów Sztabów. Uzgodniono, że Overlord rozpocznie się 1 maja 1944 roku, ale później ustalenia te zostały zrewidowane i ustalono późniejszy termin. Jednak Overlord nie był jedyną opcją inwazji, jaką rozważano; na przykład operacja Jupiter (lądowanie w północnej Norwegii) pozostawała wciąż realną alternatywą, gdyby Niemcy okazali się zbyt potężni na francuskim wybrzeżu. Na Morzu Śródziemnym (teatr działań wojennych, do którego Churchill był najmocniej przywiązany) przywódcy alianccy postanowili skoncentrować więcej sił, aby usunąć Włochy z sojuszu państw Osi i zająć je wraz z Korsyką. Churchill i Roosevelt zgodzili się co do tego, że zaakceptują jedynie bezwarunkową kapitulację z Włoch, która doprowadzi do całkowitego i natychmiastowego zaprzestania walk z wojskami tego państwa, gdziekolwiek one stacjonują. Do przywódców alianckich w czasie konferencji dotarły wieści o upadku Sycylii, kończącym operację, która trwała zaledwie 38 dni. Zdecydowano wtedy, że inwazja na Włochy kontynentalne rozpocznie się 3 września 1943 roku.