Jednak, ja się później okazało, tego samego dnia podpisano zawieszenie broni, które oficjalnie wyłączyło Włochy z wojny.
Było jasne, że kwestia wyeliminowanie Włoch z wojny była głównym priorytetem aliantów na konferencji w Quebecu; miało to nastąpić najpóźniej do końca 1943 roku. Następnym celem było pokonanie Niemiec jesienią 1944 roku, co pozostawiłoby Japonię osamotnioną w gronie państw Osi.
Dyskutowano także o poprawie koordynacji wspólnych wysiłków Amerykanów, Brytyjczyków i Kanadyjczyków w celu opracowania bomby atomowej. Churchill i Roosevelt, bez udziału Mackenzie Kinga, podpisali porozumienie z Québecu, stwierdzając w nim, że technologia jądrowa nigdy nie będzie używana przez ich państwa przeciwko sobie nawzajem, że nie użyją jej przeciwko państwom trzecim bez swojej wzajemnej zgody, a także, że program Tube Alloys nie będzie omawiany z państwami trzecimi. Kanada, choć nie była reprezentowana na tym konkretnym spotkaniu, odegrała kluczową rolę w zawarciu tego porozumienia, ponieważ była głównym źródłem uranu i ciężkiej wody, które są niezbędne przy produkcji bomby atomowej.