Współpracował z Zakładem Historii Partii przy KC PZPR.
W 1951 otrzymał Nagrodę Państwową II stopniaBohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315..
Został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A28-Tuje-20).
Życie prywatne Żonaty z Marią Szukiewicz-Rudnicką (1887–1980), działaczką ruchu socjalistycznego i komunistycznego, uczestniczką rewolucji 1905 r. oraz zamachu na generał-gubernatora warszawskiego Skałona„Życie Warszawy”, nr 112 z 12 maja 1980, s. 10 (nekrolog)., Sprawiedliwą wśród Narodów Świata. Mieli troje dzieci: Kazimierza (1908–1924), Elżbietę (1910–1931) oraz Konrada (1926–2013), profesora UJ, astronoma oraz duchownego Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.
Dorobek literacki Dorobek literacki Lucjana Rudnickiego nie jest znany w całości, gdyż część niedrukowanych utworów uległa zniszczeniu w 1939 roku,
własnym nakładem wydał Odrodzenie (1920), cykl opowiadań Republika demokratyczna (1921), Stare i nowe – pamiętniki (t. 1 – 1948, t. 2 – 1950, t. 3 – 1960).
Ordery i odznaczenia