W analizie matematycznej, a zwłaszcza w analizie harmonicznej, przestrzeń Orlicza jest klasą przestrzeni funkcyjnych, która uogólnia przestrzenie Lp. Podobnie jak przestrzenie przestrzenie Orlicza są przestrzeniami Banacha. Zostały nazwane na cześć Władysława Orlicza, który jako pierwszy zdefiniował je w 1932 roku.
Oprócz przestrzeni wiele różnorodnych przestrzeni funkcyjnych powstających naturalnie w analizie to przestrzenie Orlicza. Jedną z takich przestrzeni jest przestrzeń , która pojawia się w rozważaniu nierówności maksymalnej Hardy’ego-Littlewooda. Składa się ona z mierzalnych funkcji takich, że całka
jest zbieżna ( oznacza tutaj dodatnią część logarytmu naturalnego, tj. ). Do klasy przestrzeni Orlicza zalicza się również wiele ważnych przestrzeni Sobolewa.
Nazewnictwo Przestrzenie te przez zasadniczą większość matematyków i przez wszystkie opisujące je monografie nazywane są przestrzeniami Orlicza, ponieważ to Władysław Orlicz był pierwszym, który je wprowadził w 1932 rokuÜber eine gewisse Klasse von Räumen vom Typus B, Bull. Internat. Acad. Polon. Sci. Lett., Class. Sci. Math. Natur.: Sér. A, Sci. Math. 1932:8/9, 207--220..