W 1890 Fryderyk Friedläender uruchomił drugą koksownię Skalley przy szybie o tej samej nazwie. Na potrzeby dostawy piasku do podsadzki w 1905 roku uruchomiono państwową linię kolejową na odcinku Królowa Luiza–Przezchlebie. Na początku XX wieku była to najnowocześniejsza kopalnia na Górnym Śląsku i jedna z największych kopalń w Europie. Zatrudniała w tym okresie około 8,5 tys. górników. Do zakładu w 1887 roku włączono także kopalnię Guido jako jej pole południowe.

W 1921 roku zamontowano dwa skipy o pojemności 5 ton. 1 stycznia 1924 roku kopalnia została wydzierżawiona koncernowi , a następnie przekazana mu na własność. W 1925 roku zainstalowano parową maszynę wyciągową na polu Wschód. W 1929 roku kopalnia została rozdzielona na dwa zakłady, tj. na Königin Luise Ostfeld (Królowa Luiza Wschód, Zabrze Wschód) i Königin Luise Westfeld (Królowa Luiza Zachód, Zabrze Zachód). W Królowej Luizie Zachód uruchomiono poziom wydobywczy na głębokości 560 m, rozbudowano szyby Carnall i Prinz Schönaich w latach 1929-1931 oraz zasypano szyb Krug w 1938 roku, a w Królowej Luizie Wschód rozpoczęto wydobycie węgla na poziomie 640 m. Oba zakłady łącznie zatrudniały około 7 tys. pracowników.

Od 1936 roku stosowano obudowę ze stalowych stojaków systemu Schwartze.