Kapitan Siuda, nie czekając na przybycie II/56 pułku piechoty, rzucił do natarcia wszystkie siły doraźnie utworzonej grupy. Salwy dwóch baterii artylerii, połączone z energicznym atakiem spowodowały, że Sowieci, mimo wyraźnej przewagi liczebnej, nie przyjęli walki na bagnety i rozpoczęli odwrót w kierunku Jakimowskiej Słobody.
Około 15.30 w rejon walki przybył I batalion 15 pp kpt. Roberta Zawadzkiego w sile około 200 „bagnetów” i uderzył na nieprzyjaciela broniącego się w Słobodzie Jakimowskiej od południa. Na prawo od niego rozwinął się szwadron 3 pułku ułanów. Szybko posuwająca się 4 kompania ppor. Stefana Przegrody ściągnęła na siebie ogień kilkunastu karabinów maszynowych i sowieckiej artylerii, czym znacznie odciążyła oddziały nacierające od niej na lewo. Ogień flankowy karabinów maszynowych I/15 pp i 4 kompanii karabinów maszynowych wspierającej natarcie kompanii technicznej spowodował, że sowieckie gniazda km zamilkły, a 4 kompania mogła wznowić natarcie. Powodzenie 4 kompanii wykorzystała 3 kompania ppor. Władysława Suwalskiego. Jej lewoskrzydłowy pluton, dowodzony przez pchor. Piotra Nowosielskiego, uderzył na stanowiska ogniowe sowieckich karabinów maszynowych. W ślad za nim uderzyły pozostałe plutony, nad którymi dowództwo samorzutnie objęli dowódca kompanii karabinów maszynowych, ppor.