W 1919 reemigrował do Polski. Mieszkał na stałe w Świdrze. W 1920 roku podczas nawały bolszewickiej zorganizował i sfinansował w swoim domu Szpital Czerwonego Krzyża dla rannych polskich żołnierzy. Po odparciu bolszewików, utrzymywał szpital, przez kolejnych kilka miesięcy, do całkowitego wyleczenia pacjentów. Przyjął polskie obywatelstwo w 1920 r. Od 1927 roku mieszkał w Warszawie. W latach 1925–1939 pełnił funkcję Kustosza Muzeum Poczt i Telegrafów w Warszawie. Jako długoletni kustosz Muzeum Poczty przyczynił się w sposób bardzo istotny do jego rozbudowy i rozkwitu. Polański był członkiem i członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Filatelistów w Warszawie, Krakowskiego Związku Filatelistów (1921) i Związku Filatelistów w Toruniu (1927) oraz członkiem honorowym „Société Française de Timbrologie” (1937).

Odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

Zginął podczas Powstania warszawskiego zasypany gruzami zbombardowanej kamienicy na ul. św. Barbary, w której mieszkał. mały|Sala z ekspozycją w Muzeum Poczty i Telekomunikacji w Warszawie