Fletnia chińska – poetycki przekład chińskiej poezji klasycznej wykonany przez Leopolda Staffa na podstawie przekładu z języka francuskiego, który jest znany jako „Fletnia jadeitowa” (, tłumaczenie z języka chińskiego Cao Shangling, opracował Franz Toussaint, 1920; chiń. trad. , chiń. upr. ). Tom poetycki pt. „Fletnia chińska” został wydany po raz pierwszy w 1922 roku przez Wydawnictwo J. Mortkowicza. W 1982 miał miejsce dodruk, tym razem przez Państwowy Instytut Wydawniczy, nakładem ponad 10 000 egzemplarzy. Tomik liczy 211 stron.
Geneza i tłumaczenia na inne języki
Rezultaty cyklu badań, które przeprowadziła dr Agnieszka Wójcicka w 2023 roku, wskazują, że chronologicznie powstały następujące tłumaczenia:
Niemiecki poeta Hans Bethge wydał w 1907 roku tom poezji pt. „Die chinesische Flöte” (Leipzig). Hans Bethge początkowo inspirował się przekładami prozatorskimi Hansa Heilmanna pt. „Chinesische Lyrik” (München-Leipzig), a w szczególności francuskimi przekładami Judith Gautier pt. „Le livre de jade” z 1867 (Paryż) i Hervey de Saint-Denys pt. „Poésies de l'époque des Thang” z 1862 (Paryż). Wybór wierszy w wersji niemieckiej nie pokrywa się w stu procentach z tym, z którym spotykamy się we „Fletni chińskiej”. Francuski orientalista Franz Toussaint wydał w 1920 tom poezji pt. „La Flûte de Jade.