Ryszard Wołągiewicz (ur. 19 czerwca 1933 w Wilnie, zm. 14 stycznia 1994 w Szczecinie) – polski archeolog.
Życiorys Syn Fabiana Wołągiewicza (1908-1940) i bratanek Antoniego Wołągiewicza (1898-1940), zamordowanych w Katyniu w ramach zbrodni katyńskiej. Sam wraz z matką i bratem został w czerwcu 1940 zesłany do Republiki Komi. W powojenne i okrojone granice Polski powrócił dopiero w 1946 roku, zamieszkał w Choszcznie i tam ukończył szkołę średnią. W latach 1952–1956 studiował archeologię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studia ukończył broniąc pracę magisterską pt.: "Wędzidła od okresu Hallstatt do wczesnego średniowiecza”. W 1958 został zatrudniony w Dziale Archeologii Muzeum Pomorza Zachodniego (późniejszego Muzeum Narodowego) w Szczecinie. Od 1980 roku był kierownikiem tego działu. Większość jego prac naukowych poświęcona była archeologii okresu przedrzymskiego i rzymskiego epoki żelaza. W 1993 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy Ceramika kultury wielbarskiej między Bałtykiem a Morzem Czarnym.
Jego żoną była Maria Danuta, córka Macieja Kalenkiewicza. Ryszard Wołągiewicz został pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 2b).