a po drugie: spowodowanie niedoboru w sprzedanym zasobie poprzez użycie go w sposób przez nabywców nie przewidziany. Decjusz dopatrzył się w oskarżeniu sprzeczności. Sąd odrzucił jego obiekcje. Mitroania zdawała się tym nie przejmować, tak bardzo cieszyło ją zwycięstwo dotyczące Chozroesa i Septymiusza.
Przesilenie thumb|220px|Grafika z Dante and the Early Astronomers, M. A. Orr, 1913. Orbity Słońca, Ziemi i Przeciwziemi (Antychtona) Kwintyliusz uchwycił się tego zdawała się. Twierdził, że o biegu własnych myśli wie się lub nie wie, ale się nie zdaje i zarzucił Mitroanii oszustwo. W jej obronie stanął Septymiusz wskazując, że jej ziemska świadomość nie przywykła jeszcze do rzeczywistości przeciwziemskiej. Mitroania przyznała się, że się dziwi. Kwintyliusz triumfował, bo dziwienie się było na Przeciwziemi karane śmiercią wieczną. Wtedy w jej obronie stanął nowy obrońca i cały trybunał łącznie z Kwintyliuszem starał się nie zdziwić, gdyż był to Euecjusz Georgiusz. Kwintyliusz i Trybunał próbowali go odpędzić, uznać za sen lub złudzenie, ale on niewątpliwie był i nie wahał się używać przenośni. Kwintyliusz ukazał w zwierciadle, że Euecjusz wciąż przebywa na Ziemi. Ten jednak nie widział w tym sprzeczności, skoro i tak niedługo umrze. Czas przecież nie istnieje, jest przez ludzi wymyśloną miarą szeregowania wydarzeń.